The Lake House (2006) - OCR by Verachai.W fps - 23.976, Runtime 1:38:33
แกจะไปด้วยมั้ย
เดอะ เลค เฮาส์
- ฉันจะบอกเธอให้ไปหาคุณ - ขอบคุณ
- สวัสดี - สวัสดี
คุณหมอไคลซินสกี้เชิญที่ห้องฉุกเฉินด่วน
- ขอโทษนะคะ - รอสักครู่นะคะ
- กรอกตรงนี้แล้วนั่งรอนะคะ - ฉันหมอฟอร์สเตอร์ค่ะ
ฉันมาทำงานที่นี่
วันนี้คุณต้องดูแลผู้ป่วย 22 ราย ชั้นนี้กับชั้นถัดขึ้นไป
- 22 เชียวเหรอ - นี่ยังน้อยไป
ถ้ามีปัญหาอะไรก็โทรหาฉัน แต่อย่าบ่อยนักล่ะ
นักเรียนแพทย์จะมาช่วยคุณ
ทำไมเขายังอยู่นี่ พาเขาไปสแกนเอ็มอาร์ไอเดี๋ยวนี้เลย
- ฝ่ายย้ายคนไข้บอกว่าอีก 4 ชั่วโมง - ถ้ารอ 4 ชั่วโมงเขาคงตายก่อน
หมอฟอร์สเตอร์ ช่วยพาเขาไปสแกนหน่อย
- เลี้ยวขวา เลี้ยวซ้าย 2 หน ไปชั้น2 - โอเค
เดินตามป้ายบอกทาง แล้วรีบกลับมาเปลี่ยนเวรที่นี่
หมอไคล...
- จะพาผมจะไปถึงมั้ยเนี่ย - ถ้าไม่หลงซะก่อนนะคะ
- เป็นยังไงบ้างคะ - ผมไม่เป็นไรใช่มั้ย
ค่ะ
อเล็กซ์
ฉันทำพายมาให้ เข้าไปอยู่ในออฟฟิศอุ่นๆ กันเถอะ
ผมไม่ว่าง
ข้างนอกนี่หนาวจะตายอยู่แล้ว เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก
ผมไม่เป็นไรหรอก
ได้ยินว่าคุณซื้อบ้านเหรอ ไม่เห็นบอกฉันสักคำ
ผมบอกแล้วนี่
เดี๋ยวสิ
ที่ไหน
นอกเมืองแถวนอร์ท ชอร์
แถวนอร์ท ชอร์ ไม่มีบ้าน...
ตายแล้ว คงไม่ใช่หลังเก่า ๆ ที่มีเสาสูงๆ กับ...
แดนส์
- เป็นอะไรหรือเปล่า - คุณบ้าไปแล้วเหรอ
ซื้อบ้านนั่นทำไม อเล็กซ์
ทำด้วยกระจกไม่เป็นส่วนตัวเลย
โมนา
ไปหาบู๊ทมาใส่ไป
กอนซาเลซ
- ห้อง 430 - หลงทางเหรอคะ
- ค่ะ - เดี๋ยวสักพักก็คงคุ้นทาง
- ฉันชื่อแมดวี่ - เคท ฟอร์สเตอร์ค่ะ
ผิดชั้นนี่นา คุณจบการอบรมที่ไหนมา
โรงพยาบาลแถวนอร์ทชอร์ค่ะ
ถึงผู้เช่าคนใหม่ขอต้อนรับสู่บ้านใหม่
ในฐานะที่ฉันเคยเช่าที่นี่มาก่อน
หวังว่าคุณจะชอบที่นี่เหมือนฉัน
ฉันแจ้งเปลี่ยนที่อยู่กับไปรษณีย์แล้ว
แต่อาจจะมีจดหมายตกหล่น
ถ้ามีจดหมายของฉัน กรุณาส่งไปตามที่อยู่ของฉัน
ที่อยู่ใหม่ของฉันอยู่ข้างล่างนี้
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
ขอโทษเรื่องรอยเท้าสุนัขที่ประตูหน้า ตอนฉันย้ายเข้ามาก็มีอยู่แล้ว
กล่องในห้องใต้หลังคาก็เหมือนกัน
รอยเท้าสุนัขเหรอพูดเรื่องอะไร
ไงจ๊ะ สาวน้อย
ต้องซ่อมไฟ
ซื้ออาหารสุนัข
ซื้ออาหารคนด้วย
เดี๋ยวสิ
มานี่มา
60 องศาในวันวาเลนไทน์ เนี่ยนะชิคาโก
ในทีวีบอกว่าเป็นภาวะโลกร้อน
น้ำแข็งบนยอดเขาเริ่มละลาย น้ำจะท่วมโลก
ดีนะที่เราอยู่ไม่ทันได้เห็น
อาชญากรรมและโทษทัณฑ์
นี่อะไรคะ
ของพ่อไงล่ะ
- ดอสโตเยฟสกี้น่ะเหรอ - ใช่
เกี่ยวกับคน ที่เอาขวานฟันคอผู้หญิงคนหนึ่ง
แล้วเขาก็มัวแต่เสียใจกับสิ่งนั้น
อร่อยดีนะ
- เหรอคะ - อร่อยจังเลย
แล้วเจอกัน
ลูกคิดอะไรอยู่
เพื่อนฉันเข้ามาในเมือง
เปล่านี่คะ
ตอนที่พ่อของลูกตายแม่แทบแย่เลย
พอได้ถือหนังสือของเขา เหมือนมีเขามาอยู่ใกล้ๆ
เหมือนเราได้อ่านหน้าเดียวกัน
อ่านเรื่องเดียวกัน
ตายแล้ว เรียกรถพยาบาลที
ขอรถพยาบาลที่เดลี่ พลาซา
มีผู้ชายถูกรถชน ขอหน่วยฉุกเฉินด้วย
อย่าอยู่บนถนน ขึ้นไปบนทางเท้า
ขึ้นไปบนทางเท้า อย่าอยู่บนถนน
ขึ้นไปบนทางเท้า
ผมอยากให้ขุดวางฐานยูนิต 17 วันนี้เลย
คิดดีแล้วเหรอ ไอ้หนู
ว่าไงนะ
ไม่ทันหรอก คงต้องอาทิตย์หน้า
ทันสิ มัลเฮิร์น อย่าทำเป็นรู้ดีนักเลย
ให้เคลเมนส์กับโรดิเกรซเลิกทำหลังคานั่น
ให้จอร์จใช้เครื่องเจาะที่ไม่ได้ใช้ที่ยูนิต 14
หาสัก 4-5 คน
ที่ว่างงานในยูนิต 7 กับ 10
พอลลี่ คาร์ลอส แฟรงค์ แดนนี่ แล้วก็ที่ตัวสูงๆ ชื่ออะไรนะ
- ราฟาเอล - ราฟาเอล
- ลุยเลย - ก็ได้
- พร้อมยัง - พร้อม
- เอามาที่ยูนิต 10 กับ 11 - นี่
ผู้ดูแลห้องฉุกเฉินเชิญที่ห้องพัสดุ
- ว่าไง - สวัสดี
ฉันได้ข่าวเรื่องเดลี่ พลาซา
หน่วยฉุกเฉินบอกว่า คุณช่วยเขาเต็มที่แล้ว
ขนาดฉันช่วยเต็มที่แล้วนะ
เคท ฉันอยากจะบอกสิ่งที่ฉันพร่ำบอก กับหมอใหม่ทุกคน
หวังว่าเธอจะเป็นคนแรกที่เข้าใจ
ถึงวันหยุดเมื่อไหร่ ให้เธอไปไหนก็ได้ให้ไกลๆ เลย
ไปที่ ๆ เธอรู้สึกว่าผ่อนคลายที่สุด
ถึงคุณฟอร์สเตอร์
ผมได้รับข้อความของคุณ
ผมคิดว่าคงมีอะไรเข้าใจผิดแน่ๆ
เพราะบ้านทะเลสาบนี้ร้างมาหลายปีแล้ว
หรือว่าคุณฝากข้อความ ให้บ้านแซนด์เบิร์กที่อยู่ถัดไป
เพราะไม่มีใครอยู่บ้านนี้มาหลายปีแล้ว
แต่ผมข้องใจเรื่องรอยเท้าสุนัข
ถึงคุณไวเลอร์ ฉันรู้จักกระท่อมแซนด์เบิร์กดี
ขอยืนยันว่าฉันไม่เคยอยู่ที่นั่น
ถึงฉันจะเชย แต่กระท่อม คงไม่กว้างไปกว่า 6000 ตร.ฟุตแน่ๆ
ฉันขอแนะนำตัวอีกที
ฉันเคยอยู่ที่บ้านทะเลสาบ แล้วก็ย้ายออก
ตอนนี้ฉันอยู่ที่ 1620 นอร์ท ราซีน ในชิคาโก
จะขอบคุณมาก ถ้าคุณช่วยส่งจดหมายมาให้ฉัน
ตอนนี้ปี 2006
ไม่เชื่อ ลองถามใครดูก็ได้
2006 เหรอ
หมายความว่าไง ปี 2006
โอ๊ย
ตายล่ะ
- อรุณสวัสดิ์ครับ คุณไวเลอร์ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณไวเลอร์
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
สวัสดี คุณไวเลอร์
คุณไวเลอร์
ครับ
ผมได้แรงบันดาลใจ
สำหรับการอุปมาวงอันนี้
ครับ
- ห่วยแตกจริงๆ - คุณพูดเรื่องอะไร
- เขาไม่ได้พูดอะไรสักคำ - ไอ้แก่บ้า ทุเรศ
คุณพูดเกินไปแล้วมั้ง
จะไปไหน
ฉันชอบที่นั่นจัง
มันยังวิ่งได้อยู่อีกเหรอ
แหงล่ะ
นายโทรมจัง
คิดถึงนายว่ะ
อย่าไปสนใจเขาเลย
กรีน มิลล์ คอคเทลเลาจน์
- คอนโดเนี่ยนะ - ริเวียรา เอสเตท
- จริงเหรอ - ไม่อยากเชื่อเลย
ฉันหายไป 4 ปี มาเจอนายอีกที
- นายกลับมาทำท่าแบบนี้ใส่ฉัน - ยังไง
น้องชายฉันคิดว่า ตัวเองเป็นสถาปนิกใหญ่ไปซะแล้ว
- ไม่เอาน่า - พ่อยอมให้นายทำงาน...
ในโครงการที่ช่วยสร้างภาพพจน์ให้เขา
แต่ไม่เห็นนายทำงานอะไรสักอย่าง
นายพูดเข้าท่านี่
ที่จริง ฉันคิดโครงการยัดคนใส่คอนโดไว้แล้ว
คอนโดไร้คุณภาพ ถูก ๆ ให้กำไรงาม นายคิดว่าไง
เก่งนี่ ยังไม่เห็นก็วิจารณ์ซะแล้ว
พูดถึงเรื่องบ้าน
ฉันซื้อบ้านแล้ว
- ที่ไหน - ทะเลสาบ
บ้านทะเลสาบเหรอ นายคงกระเป๋าหนักน่าดูล่ะสิ
มันโทรม ๆ ถูกทิ้งร้างมาหลายปี
นี่นายซื้อบ้านผีสิงริมทะเลสาบ งั้นเหรอ
จะได้ไม่ต้องค้ากำไร
ลองเป็นนักค้าบ้านแบบไม่เน้นกำไรดูบ้าง
- เป็นไง ฉันเลี้ยงหมาด้วย - เลี้ยงหมาเหรอ
จู่ๆ มันก็โผล่มาที่บ้านมาจากไหนก็ไม่รู้
- มาที่นี่ทำไม - ฉันมาส่งจดหมาย
ที่นี่ไง 1620 นอร์ท ราซีน
แต่...
ไม่เห็นมีอะไรเลย
นอร์ท ราซีน อพาร์ทเมนท์สุดหรู
เจอใครมั้ย มีใครอยู่มั้ย
อือ
ไม่มีมั้ง
กดกริ่งดูมั้ย
ถึงคุณฟอร์สเตอร์
ผมไปที่ 1620 นอร์ท ราซีน ที่นั่นไม่มีอะไรเลย
มีแต่โครงการก่อสร้าง
ดูจากรูปก็สวยดี คงอีก 18 เดือนกว่าจะสร้างเสร็จ
นี่มันยังไงกันแน่
คุณอาจจะให้ที่อยู่ผิด เพราะคุณเขียนวันที่ผิดด้วย
คุณจะมาไม้ไหนกันแน่
ถ้าคุณอยู่ในปี 2004 จริง
งั้น...
ฉันก็บอกอนาคตคุณได้สิ
3 เมษายน 2004
จำวันนั้นได้มั้ย ท่าทางแกไม่ค่อยสนุกเลย
ฉันรู้นะ
นี่เป็นจดหมายลึกลับจากฉัน เอาเป็นว่าฉันเชื่อคุณ
ถ้าคุณอยู่ที่นั่น ในเวลานั้นจริงๆ
คุณต้องใช้นี่แน่ๆ
ตอนนั้นจู่ๆ หิมะก็ตก ใครต่อใครป่วยกันหมด
เพราะฉะนั้นนอนให้เยอะๆ ดื่มน้ำมาก ๆ
หิมะตกเนี่ยนะ
กินดีกว่า
การไปรษณีย์สหรัฐ
เป็นไปได้ยังไง
ทำไมจะไม่ได้
แจ็คกี้
แจ็ค
แจ็ค มานี่ มานี่เร็ว แจ็ค
"เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทาง"
"แต่เป็นไปแล้ว"
ก็ได้
ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย
เจ๋งไปเลย
"บ้านทะเลสาบ"
บ้านทะเลสาบ ฉันก็อยู่ที่บ้านทะเลสาบเหมือนกัน
ฉันเบื่อเล่นเกมนี้แล้วล่ะ ไปดีกว่า บ๊ายบาย
ขอบคุณนะ บ๊ายบาย
เราน่าจะแนะนำตัวกันให้ดี ๆ หน่อย
ฉันเป็นหมอ ตั้งใจจะรักษาคนป่วยให้หาย
ฉันกำลังพยายาม
ผมเป็นสถาปนิกชอบงานก่อสร้าง
ผมภูมิใจในโครงการที่ผมกำลังทำ
ทำให้ผมได้อยู่ที่นี่ แค่นี้ก็พอใจแล้ว
ถ้าตอนนี้คุณทำงาน ในโรงพยาบาลที่ชิคาโก
คุณเคยอยู่ที่ไหนในช่วงเวลาเดียวกับผม
สองปีที่แล้วในช่วงเวลาเดียวกับคุณ
ฉันทำงานในหน่วยอนามัยที่เมดิสัน
เล่าเรื่องอนาคตให้ฟังทีสิ
ปี 2006 เป็นไงบ้าง
ฉันว่าโลกก็ยังเหมือนเดิมนั่นแหละ
พวกเราสวมชุดโลหะแวววาว ขับรถที่เหาะได้
ไม่มีใครพูดคุยกัน เพราะพวกเราอ่านใจกันออกหมด
จริงๆ แล้ว มนุษย์ในอดีต
ก็ไม่ได้แตกต่างจากปี 2006
พูดถึงเรื่องอดีต ฉันนึกถึงเรื่องรอยเท้าสุนัข
- เป็นไปได้ยังไง - ผมคิดว่าเราเลี้ยงหมาตัวเดียวกัน
งั้นเหรอ หมาของคุณเป็นยังไง
สัตว์แพทย์บอกว่าหมาของฉัน 8 ขวบ
ของคุณก็คง 6 ขวบ
มันผอม ตาเศร้า นอนกรน นอนเหมือนคนเลย
ไม่รู้ว่าทำไม แต่ฉันเรียกมันว่าแจ็ค
ว่าไง แจ็ค
อยู่ที่นี่ดีจังเลย
อย่าออกไปกินมื้อเย็นเลย อยู่นี่ดีกว่า
- นี่ - เราต้องกินนะ
ทำอะไรอยู่จ๊ะ นอนได้แล้วนะ
ฉันจะเข้าครัว
ท่าทางคุณไม่ค่อยชอบเข้าครัว
ฉันไม่ชอบเข้าครัว
เธอจะแต่งงานกับเขามั้ยคะ
- หนูคิดว่าไง - ไม่รู้สิ เขาแก่จัง
- คุณจะไปไหน - เขาไม่แก่ขนาดนั้นหรอก
แฟนคนก่อนของแม่หนูหัวล้าน
เขาเป็นคนดี
- แต่แม่หนูไม่แต่งกับเขา - เหรอจ๊ะ
"อาจจะเจอคนที่ดีกว่านี้"
แม่หนูบอกอย่างนั้น
คงจะเหมือนผู้หญิงคนนั้น รอคอยสิ่งที่ดีกว่า
- จากที่ไหนสักที่ - คงงั้น
แต่ถ้าเธอไม่เอะใจ เธออาจจะต้องเสียเวลารอคอยทั้งชีวิต
จะให้ฉันเอาอะไรกลับมาด้วยมั้ย
ไวน์สักขวดสิ
มาฉลองกัน
- กลับกี่โมงดี - 7 โมง
ขอโทษทีที่ฉันไม่ได้เขียนถึงคุณเลย
อาทิตย์นี้ยาวนานจังเข้าเวรดึกตลอดเลย
ดีจังที่คุณติดต่อกลับ คิดว่าคุณทิ้งผมซะแล้ว
คุณเป็นคนเดียว ที่ทำให้ผมเชื่อมโยงกับอนาคต
มาคุยเรื่องที่เราชอบกันดีกว่า
นี่ไง อ่านนิยายให้แจ็คฟัง
- มันชอบใครล่ะ - ดอสโตเยฟสกี้
ผมชอบเมืองนี้ วันที่อากาศโปร่งสบาย
ผมสามารถสัมผัสทุกรายละเอียด
ของอิฐทุกก้อน หน้าต่างทุกบาน ของสิ่งก่อสร้างที่ผมรัก
เสาร์นี้ไปเดินเล่นกันนะผมนำทางเอง
จะหาเรื่องเดือดร้อนอะไรให้ฉันล่ะ
เปล่านะ ซัมเมอร์แล้วนี่นา
ถึงตาคุณแล้ว คุณชอบอะไร
เริ่มตรงไหนดีล่ะ
ฉันชอบตอนได้กลิ่นดอกไม้ ก่อนจะเห็นมัน
ตอนฝนพรำ หลังจากปิคนิคกันเสร็จ
ฉันชอบกลิ่นอุ้งเท้าของแจ็ค
อย่าลืมพูดถึงสามีคุณด้วยล่ะ
แหงล่ะ ฉันรักเขา เขาเป็นหมอเหมือนกัน
หมอศัลยกรรมพลาสติกให้สัตว์ในฟาร์ม
ผมก็แต่งงานแล้ว
มีลูก 8 คน แต่ไม่มีใครเหมือนผมเลยสักคน
- ผมกังวลนะ เคท - ฉันก็เหมือนกัน
ผมยังโสด
ฉันก็เหมือนกัน
ตึกที่ 27
สวยเริ่ดเลยล่ะ พ่อผมบอกว่า...
มันเป็นตึกที่เก่าที่สุดในเมืองนี้
พ่อเคยพาผมเดินดูตึก เหมือนที่ผมพาคุณเดินตอนนี้ไง
- อเล็กซ์ - เคท
ฉันอยากให้เรา ได้เดินเล่นด้วยกันจริงๆ
เคท ผมอยู่นี่ ขอบคุณสำหรับ วันเสาร์ที่เราได้สนุกด้วยกัน
ด้วยกัน
แม่คิดว่ายังไง
เขาดูเป็นคนดีนะ
ดูเป็นคนดี แล้วไงอีกคะ
- เขาเขียนหนังสือดีด้วย - แม่...
ดูวันที่บนจดหมายสิ ตรงวันที่น่ะ
- ลูกหมายถึงเวลาที่ต่างกันใช่มั้ย - ใช่ค่ะ
- ก็แค่รายละเอียด - แค่รายละเอียดงั้นเหรอ
วันนั้น...
ฉันไม่สะดวกคุยกับแก ฉันกำลังรีบ
แหงสิ
คุณมีของดี ๆ ด้วยนี่
ดนตรีจรรโลงใจทั้งนั้น
เหมือนที่นิทเช่กล่าวไว้
- "ชีวิตจะเปลี่ยวเหงา" - "ถ้าปราศจากดนตรี"
ฉันสอนแกเองไม่ใช่เหรอ
หาอะไรดื่มก่อนสิ
เอาไวน์มั้ย
เอาสิ
อย่าหาว่าพ่อแกสอดรู้สอดเห็นเลย
หลายปีมานี่แกหายไปไหนมา
คิดว่าแกเตลิดเปิดเปิงไปซะแล้ว
- ว่าไงนะ - อะไร
จะขึ้นมาก็ได้นะ
คุณทำโครงการอะไรอยู่
ฉันกำลังรำลึกถึงความหลัง
ไม่ใช่งานง่ายเลยนะ จะบอกให้
งานนี้ไม่หมูเลย
พ่อของแก กำลังถ่ายทอดความทรงจำออกมา
- มีเรื่องเราด้วยมั้ย - แกคิดว่าไง
แกอยากให้มีมั้ยล่ะ
แล้วคุณล่ะ
ใช่สิ แกเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตพ่อแกนะ
ทำไมคุณพูดกับผมเหมือนผมเป็นคนอื่น
ฉันไม่ได้...
ฉันกำลังเขียนเรื่องตัวเอง แกไม่สบอารมณ์หรือไง
คุณอาจจะชอบของนี่
อะไรน่ะ ของที่แกใช้ทำงานเหรอ
ไม่ใช่ นี่ของๆ คุณ
จากบ้านริมทะเลสาบที่ผมซื้อไว้
ได้ข่าวว่ามีนักพัฒนาคอนโดรายเล็ก...
ซื้อไว้นี่
จะยอม ๆ พ่อแกมั่งได้มั้ย
มีอารมณ์ขันซะบ้างสิ
สักหน่อยน่า
บอกทีซิ
ว่าแกหายไปไหนมา ฉันอยากรู้จริงๆ
ผมพยายามจะลืมคุณ
ให้อภัยคุณ
แล้วทำได้มั้ย
ไม่ได้
ถ้าอยากให้ช่วยรื้อฟื้นความจำ ก็บอกละกัน
แล้วจะบอก
ชาร์จที่ 360 ให้อีพีไอ 1 มก. มีอะไมโอ 300 เผื่อต้องใช้
- เคลียร์มั้ย - เคลียร์
กดไว้ ใช้หลอดช่วยหายใจ
หัวใจเต้นแล้ว ช้า ๆ
- มีชีพจรมั้ย - ชีพจรเต้นอ่อน
- แรงขึ้นแล้ว - คืนวันอันยาวนาน
ฉันทำงานติดต่อกัน 30 ชั่วโมง
ทุกครั้งที่ฉันได้หยุดพักหายใจ
ฉันรู้สึกได้ว่าฉันอ้างว้างแค่ไหน
เชื่อฉันสิ ฟังแล้วคุณอาจจะหดหู่
อันนั้นเหรอ ไว้นี่นะ
เก่งมาก เก่งนะเรา
ฉันไม่ได้พร่ำบ่นฉันรักงานของฉัน
การที่เราได้ตระเวนรอบชิคาโก ทำให้ฉันได้สัมผัสความงดงามของมัน
แต่หัวใจฉัน ยังคงเพรียกหาบ้านทะเลสาบ
กับต้นไม้
คิดถึงต้นไม้พวกนั้นจังเลย
อย่าห่วงเลย เคท อีกไม่นานเราจะได้เจอกัน
ถึงเราจะห่างกัน แต่ผมจะหาทางมาอยู่ใกล้ๆ คุณ
มาดูแลคุณ
แคทเธรีนา
เอ้านี่
- กินเยอะๆ ลูกผอมเกินไปแล้ว - หนูไม่ผอมขนาดนั้นหรอก
จำได้มั้ยว่าตอนเด็ก ๆ ลูกกินยังไง
- ใช้มือไง - จำได้สิ
แม่กับเขาเคยเขียนจดหมาย ติดต่อกันหรือเปล่า
- กับพ่อของลูกน่ะเหรอ - ไม่ใช่ กับคล้าค เกเบิล
ก็กับพ่อนั่นแหละ
แม่...
อะไรคะ แม่
ก่อนเจอพ่อของลูก...
ค่ะ
แม่ชอบอีกคนหนึ่ง
แม่รักเขามั้ย
รักสิ
แล้วทำไมแม่ไม่แต่งงานกับเขาล่ะคะ
เพราะแม่รอวันที่ลูก ถามคำถามนี้กับแม่ไงล่ะ
ดูเล็กลงนะ
เขาสร้างเสร็จเมื่อไหร่
ตอนนายยังไม่เกิดตอนนั้นฉัน 8 ขวบ
ผสมผสานระหว่างสไตล์ของ คอร์บูสเซอร์กับแฟรงค์ ลอยด์ ไรท์
พ่อเป็นเพื่อนกับสองคนนั่น
- พ่อคลุกคลีกับเขาสองคน - งั้นเหรอ
ไม่มีทางออกไปว่ายน้ำ
น่าจะมีบันไดลงไปในน้ำหรือมีระเบียง
เราอยู่ในกล่อง
กล่องกระจกที่เรามองเห็นทุกอย่างรอบตัว
แต่สัมผัสไม่ได้
บ้านไม่มีทางออก ให้เราไปสัมผัสสิ่งที่อยู่ข้างนอก
ก็ไม่แน่นะ เขาปลูกต้นเมเปิลต้นใหญ่...
- ไว้กลางบ้าน - จำกัดบริเวณ
จำกัดบริเวณและควบคุม
บ้านหลังนี้มีผู้ครอบครอง แต่ไร้การปฏิสัมพันธ์
สวย ดึงดูดใจ
แต่ยังเติมไม่เต็ม
เขายึดถือแต่ความคิดตัวเอง
พ่อรู้วิธีสร้างบ้าน แต่ไม่รู้วิธีสร้างครอบครัว
แต่ว่า...
เขาอยากให้เราสร้างสิ่งที่เขาทำไม่ได้
ยอมรับสิ่งนั้น
ยอมรับว่าเขาไม่ใช่พ่อที่ดี
เขาน่าจะเป็นพ่อที่ดีกว่านี้
แล้วก็ทำให้เขาเจ็บปวด
นายจำตอนอยู่ที่นี่กับแม่ได้มั้ย
ฉันจำได้ว่าแม่พยายามสร้างความสุข
ระหว่างพวกเรา
กับเขา
แล้ววิชชั่นนารี่ แวนการ์ดล่ะ
- คืออะไร - อย่าทำไก๋น่ะ
ฉันไม่เชื่อหรอกว่านายภูมิใจ ที่สร้างบ้านพวกนั้นให้นักท่องเที่ยว
ไม่มีใครปลื้มไปกับนายหรอก
- ปลื้มฉันเหรอ - บริษัทวิชชั่นนารี่ แวนการ์ดไง
ความคิดนายนี่นา
ไม่อ่ะ นายเก็บชื่อนั้นไว้ใช้ละกัน
ได้ไง ก็มีแต่นายกับฉันนั่นแหละ
เฮนรี่โทษที ฉันทำไม่ได้
ฉันแค่...
- อะไร - ฉันคิดอย่างอื่นไว้
นายมีแฟนใช่มั้ย
เปล่า
- แล้วทำไมต้องอึกอักด้วย - ฉันไม่ได้อึกอัก
ฉันไม่มีเวลากับเรื่องแบบนี้หรอก
ข้อแก้ตัวน่ะสิ
นายต้องหาว่าฉันบ้าแน่ๆ
คุณไวเลอร์ที่คิดถึง
คุณอยากลองเล่นเกมกับฉันมั้ย
วันนี้เมื่อสองปีที่แล้ว ฉันนั่งรถไฟขบวน 145 ไปเมดิสัน
จากสถานีริเวอร์ไซด์ ฉันลืมของไว้ที่นั่น
เป็นของขวัญจากพ่อ
ถ้าคุณเจอ ช่วยใส่กล่องไปรษณีย์ให้ฉันได้มั้ย
มันมีความหมายกับฉันมาก
จากเคท
- เที่ยวไปเมดิสันจะออก 17.46 น. - คุณอยากรู้จริงๆ เหรอ
- ผู้โดยสารขึ้นรถไฟได้แล้ว - โอเค
จะโทรหานะ
"เพิซเวชั่น"เจน ออสเตน
เคท ผมเจอแล้ว
สักวัน ผมจะเอาไปให้คุณ
ผมรู้ว่ามันมีความหมายกับคุณแค่ไหน
คุณคงจำไม่ได้ว่าเราเคยเจอกันแล้ว
อย่างน้อย ผมก็ได้เห็นคุณ
คุณไม่เคยบอกเลยว่าคุณสวย
คุณอาจจะจำคนผิดก็ได้
ตอนนั้นผมฉันดูไม่ได้เลย
ผมยาวสีน้ำตาล ดวงตาอ่อนโยน
ฉันยอมแล้ว
คุณเจอฉันจริงๆ
แต่ฉันยังไม่รู้เลยว่า คุณหน้าตาเป็นยังไง
ทำไมเราไม่เจอกันในอนาคตล่ะ
คุณจะได้บอกผม ว่าหน้าตาผมเป็นยังไง
เอาสิ
ก็ได้
คุณลองโทรหาฉัน วันที่ 10 กรกฎาคม 2006
สามทุ่มห้านาที
- ฮัลโหล - เคทเหรอ
- ค่ะ - นี่มอร์แกนนะ
มอร์แกน
ผมมาประชุมที่ชิคาโกแต่ดันยกเลิก
เลยโทรมาหาคุณ
คุณกินอะไรมาหรือยัง
- ยัง แต่ฉันไม่... - เหมือนผมเลย หิวจะแย่แล้ว
- กินอะไรที่เร็ว ๆ ดีกว่า - เอาสิ
- ว่าไง - ก็ได้
- เดี๋ยวก่อน - ระวังหน่อย
- ก็ได้ - สวยดีนะ
- แจ๋วเลย - ไม่นะ มอร์แกน
- อย่าดีกว่า - อย่าขัดสิ
ก็ได้
สวัสดีครับ
ถือสายสักครู่นะคะ
- สองที่ครับ - ขอทราบชื่อด้วยค่ะ
เราไม่ได้จองล่วงหน้า
ขอโทษค่ะ เต็มถึงเดือนตุลาแล้ว
ตุลาเชียวเหรอ
งั้น...
วันหลังค่อยมาจองแล้วกัน
ให้มันได้อย่างนี้สิ
อย่าคิดมากน่า
เลิกหัวเสียได้แล้ว
นั่นมันร้านอาหารที่เจ๋งที่สุดในเมือง จองยากจะตายไป
- ไม่ใช่เรื่องนั้น - แล้วเรื่องไหน
ผมโกหก
- ไม่ได้มีประชุม - ถ้าไม่มีอะไร คุณจะยอมเจอผมเหรอ
- ก็แค่... - จอมวางแผน
เผื่อดื่มกาแฟ แล้วไปกินมื้อค่ำต่อ
- กินมื้อค่ำแล้วไป... - ไปอะไร
บางทีผมก็ทำอะไรเกินไปหน่อย
ไม่ใช่เกินไปหน่อย เกินไปเยอะเลยล่ะ
เราออกเดทกันแค่อาทิตย์นึงได้มั้ง
แต่คุณวางแผนอนาคตเราซะเสร็จสรรพ
ฉันอบรมอยู่ คุณก็ไปเลือกเรือนหอ พอฉันไปบ้านคุณ
คุณก็พาคนแทบจะทั้งเมืองมารู้จักฉัน
แล้วคุณก็ปิ๊งกับใครคนหนึ่ง แบบสายฟ้าแลบ
คุณพูดเรื่องอะไร
คุณก็รู้ดีนี่
- หมอนั่นไง - ใครล่ะ
- ก็คนที่คุณมีอะไรด้วย - ฉันไม่ได้มีอะไรกับเขา
ทำตัวเป็นเด็กมัธยมไปได้
ก็คุณทำอะไรล่ะ
จูบไง
ก็แค่จูบกับหนุ่มส่งเดชไปงั้น
ไม่เข้าใจหรือไง
พวกเรา...
ริเวียรา เอสเตท 381 ยูนิตแรก เสร็จสมบูรณ์แล้ว
ยินดีด้วย พวกคุณเก่งมาก
- เสร็จไปหนึ่งโครงการ... - เหลืออีก 44
พวกเราไม่กลัวงานล่าช้าหรอก ก็แค่กังวล
ยังไงก็เสร็จแน่ๆ พวกเขารู้งานกันดีอยู่แล้ว
แต่เราต้องใช้เครื่องเจาะอีกเครื่อง
ระบบน้ำที่ยูนิต 14 ต้องซ่อม
หยุดได้แล้ว
- อะไร - คุณทำให้ฉันผิดหวังรู้มั้ย
- เรื่องอะไร - คุณรู้งานไปหมดทุกอย่าง
- ก็คงใช่ - แต่คุณไม่เคยสังเกตเห็นนี่เลย
จำได้มั้ยว่าคุณบอกให้ฉันไปหามาใส่
จำได้สิ
แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น คือ...
- ชอบมั้ย - ชอบสิ
คืนนี้เราไปเที่ยวกัน ถ้าคุณไม่ยุ่ง...
แจ็ค แจ็ค
แจ็ค
มานี่ แจ็ค
อเล็กซ์ รอฉันด้วย
แจ็ค
- หมาคุณเหรอ - ครับ โทษทีนะ ขอบคุณ
มานี่ แจ็ค
เป็นอะไร แกวิ่งอ้าวทำไม
- มันไม่เคยวิ่งโกยอ้าวแบบนี้ - ดูมันให้ดี ๆ นะครับ
- มันชื่ออะไร - แจ็คครับ
แจ็ค ชื่อเจ๋งดีนี่
ผมน่าจะหาแบบนี้สักตัวให้แฟน เธอชอบหมา
- เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า - ไม่นี่
- ผม มอร์แกน ไพรซ์ - อเล็กซ์ไวเลอร์ครับ
- ผมช่วยมั้ย - ดีเลย
- โอเค - คุณอยู่แถวนี้นานหรือยัง
2-3 เดือนได้แล้ว ผมอยู่แถวทะเลสาบ
- ทะเลสาบเหรอ ผมกำลังคิด... - อเล็กซ์
- โชคดีนะที่หามันเจอ - ใช่
โมนา นี่มอร์แกน มอร์แกน นี่โมนา
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
- ยินดีที่รู้จักครับ - เช่นกันค่ะ
บู๊ทสวยดีนี่
อย่าคิดว่า ผมจะซดเหล้านี่คนเดียวหมด
คืนนี้ผมจัดงานเลี้ยงเพื่อน คุณสองคนแวะมาสิ
อ้อ อเล็กซ์
นี่นามบัตรผม เผื่อผมอาจจะ...
- อยากเช่าบ้านแถวทะเลสาบ - ได้เลย
เคท แฟนผม เขาไม่ชอบที่แบบนี้
ผมสัญญาว่าจะหาที่ใหม่ หลังเธออบรมเสร็จ
ถ้าคุณรู้ว่ามีบ้านจะขาย...
- ได้สิ เธอเป็นหมอใช่มั้ย - ใช่
อเล็กซ์
- ยินดีที่ได้รู้จัก มอร์แกน - เช่นกัน
มอร์แกน งานเลี้ยงเริ่มกี่โมง
สองทุ่ม วันเกิดเคทไง
วันเกิดเคท
ไปกันเหอะ แจ็ค
- สวัสดี - สวัสดี
- รับอะไรดีครับ - ขอไวน์ขาวแก้วหนึ่งค่ะ
- ขอบคุณ - ยินดีครับ
เดอะโคฟ
ตามธรรมเนียมแล้ว
ไม่ควรดื่มคนเดียวหลังสี่ทุ่ม
ไม่งั้นต้องมีข้อแก้ตัวที่ฟังขึ้น
มีมั้ย
หาไม่เจอสักข้อ
เหมือนกัน
ลูกคนเล็กของฉัน ไปวิทยาลัยเมื่อเช้านี้
มารี
เมื่อไม่กี่วัน ยังเตาะแตะใส่ผ้าอ้อมอยู่เลย
วันนี้หิ้วกระเป๋า ซิ่งรถไปแคลิฟอร์เนียซะแล้ว
หวังว่า เธอจะรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
ไม่บอกก็รู้
- นักเรียนแพทย์ล่ะสิ - ถูกเผงเลย
- สวัสดี เป็นไง - โอเคเลย ขอบคุณ
มารู้จักเพื่อนผมดีกว่า
อเล็กซ์โมนา เดอะวู้ทช์
- ซูซาน จอห์นนี่ - สวัสดี
ไปหาอะไรดื่มกันเหอะ บาร์อยู่โน่น
นี่ มาร์เจอรี่
ทำไมคุณไม่บอกว่าเป็นวันนี้
เราจะได้หาเค้กมาฉลองให้คุณ
ก็แค่ผ่านไปอีกหนึ่งปี
ฉันไม่ชอบทำให้เป็นเรื่อง
คุณนี่ชอบเก็บความรู้สึกนะ
แต่ก็ไม่แปลกหรอก
คุณมีอย่างอื่นในชีวิต นอกจากเรื่องงานมั่งมั้ย
มีครอบครัวหรือว่าแฟนมั้ย
เคยมีอยู่ครั้งหนึ่ง
เขาชื่อมอร์แกน
มอร์แกนเหรอ
ชื่อเซ็กซี่ดีนะ
เซอร์ไพรซ์
สุขสันต์วันเกิด เคท
- สุขสันต์วันเกิด - สุขสันต์วันเกิด
เจอตัวแล้ว
- นี่ไง เคท - สวัสดี เคท
นี่อเล็กซ์กับโมนา
- สวัสดี - สวัสดี
คนนี้จะช่วยเราหาบ้านแถวทะเลสาบ
จริงเหรอ
คุณยังไม่ได้เค้กเลยนี่
แล้วฉันก็เลิกกับเขา
ตอนนี้ฉันก็มีความสุขดี ถูกแล้วล่ะที่ทำแบบนั้น
คุณเขียนจดหมายถึงใคร
ฉันเห็นเวลาคุณพักทีไร
- คุณจะเขียนอะไรตลอดเลย - ถึงใครคนหนึ่ง
เป็นความสัมพันธ์แบบทางไกล
- เจอกันได้ไง - ไม่เคยเจอเลย
- ว่าไงนะ - ไม่มีอะไรหรอก
- นี่แหละชีวิตฉัน - ล้อเล่นน่า
ต้องมีระยะห่าง
กับทุก ๆ คน
ผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าฉัน
เป็นคนที่อยากแต่งงานกับฉัน
แต่ฉันกลับผลักไสเขา
ในขณะที่...
มีชายอีกคนที่ฉันไม่เคยเจอ
แต่ฉันกลับอยากมอบหัวใจให้
เขาคงเขียนจดหมาย เจ๋งสุด ๆ เลยล่ะสิ
รู้สึกอบอุ่น
ปลอดภัย
- หรือว่าเขาอยู่ในคุก - ไม่ใช่
- คุณชอบคนคุกเหรอ - เปล่า
เขาพักอยู่แถวทะเลสาบเป็นสถาปนิก
ตายแล้ว
สุขสันต์วันเกิด
ขอบคุณ
- ขอให้คุณเจอแต่สิ่งดี ๆ - ขอบคุณ
ผมชื่ออเล็กซ์
อยู่แถวทะเลสาบ
งั้นเหรอ ว่าไง
ขอนั่งด้วยได้มั้ย
คุณช่วยหา บ้านแถวทะเลสาบได้ใช่มั้ย
- คิดว่าได้ - ดีเลย
ผมจะพยายาม
คุณเป็นนายหน้าขายบ้านเหรอ
ไม่ใช่ ผมมีบ้านแถวทะเลสาบ
สวยมั้ย
คุณต้องชอบแน่ๆ ถ้าผมย้ายออก คุณเช่าต่อได้เลย
แน่นะ
เคท คุณเคย...
อ่าน"เพิซเวชั่น"มั้ย
อะไรนะ
- ของเจน ออสเตน - ฉันรู้ว่าใครแต่ง
เรื่องโปรดของฉันเลยล่ะ
ทำไมคุณถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา มีอะไรเหรอ
คือ...เพื่อนผมให้มา เลยอยากรู้ว่า...
เรื่องมันเป็นยังไง
ดีมาก ๆ เลย
- ดีจริงๆ - เหรอ
เกี่ยวกับ...
การรอคอย
คนสองคนได้มาพบกัน
เกือบจะรักกัน แต่เวลากลับไม่อำนวย
พวกเขาเลยต้องจากกัน
แล้ว...
อีกหลายปีต่อมา พวกเขามาเจอกันอีกครั้ง
กลับมามีโอกาสอีกครั้ง
แต่พวกเขาไม่รู้ว่า เวลามันผ่านไปมากแล้ว
ถ้าพวกเขาขืนรอต่อไป
อาจสายเกินไปที่จะสมหวัง
ทำไมคุณถึงชอบ
ไม่รู้สิ
อย่าทำผมไขว้เขวสิ มันดีแบบ...
- ไม่หรอก มันเศร้า - เศร้าเหรอ
- เศร้าก็เศร้า - เศร้าจริงๆ นะ
ใช่เลย
มันเศร้า
ขอถามเรื่องส่วนตัวหน่อย
แล้วคุณเคยเป็นแบบนั้นมั้ย
- ฉันน่ะเหรอ ไม่เคย - ไม่เหรอ
ตอนฉัน...
ตอนฉันอายุ 16
ฉันหลงรักผู้ชายคนหนึ่ง
เขาเล่นกีตาร์
ฉันหนีออกจากบ้าน
ไปซานฟรานซิสโก ฉันหวังจะได้อยู่กับเขา
เขาทำให้ฉันคิดว่าฉันเสียงดี
ฉันเลยฝันจะเป็นนักร้อง
ผมชอบซานฟรานซิสโก
เขาเป็นรักครั้งแรกของฉัน
อาจจะแค่ครั้งเดียว
- เขาคงเป็นคนดี - ไม่รู้สิ
คงดีมั้ง แต่เราไปกันไม่รอด
ที่จริง...
ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเขาหน้าตายังไง
- จริงเหรอ - จริงสิ
น่าเสียดายจัง
พ่อฉันตามมา
- คุณแย่เลยล่ะสิ - เขาตามมา
เขาพาฉันกลับชิคาโก
แล้ว...
แล้วเขาก็ป่วย
เขาฝันไว้ว่าอยากให้ฉันเป็นหมอ
แล้วในที่สุด ก็กลายเป็นความฝันของฉันด้วย
ถูกของเขา
ฉันรู้สึกดีที่ได้ช่วยคนอื่น
แล้วเขาก็ตาย
เคท
อะไรเหรอ
ผม...
ทำไมเหรอ
ผมแค่...
อะไร
คุณรู้จักเพลงนี้มั้ย
รู้สิ
- คุณร้องเหรอ - เปล่า
ไม่มีใครอยากฟังฉันร้องหรอก คุณก็เหมือนกัน
ผมไม่ได้คิดแบบนั้น
แต่ว่า...
ฉันเต้นรำได้
เคท
ว่าไง
อเล็กซ์เล่าเรื่อง บ้านทะเลสาบให้ฉันฟัง
- สุดยอดเลย - ใช่สิ
อเล็กซ์ ค่ำแล้วนะ
โอเค
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
คุณนั่นเอง
- คุณทำงานคืนพรุ่งนี้เหรอ - ใช่
ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลย
คุณไม่คิดว่า ผมบ้าหรือเมามั่งเลยเหรอ
แต่ว่า...
ฉันชอบคุณ คุณน่าจะพูดอะไรบ้างสิ
พูดได้ไง คุณอยู่กับแฟนนะ
งั้นเหรอ โทษที พ่อคนขี้ขลาด
ผมไม่ได้ขี้ขลาด
จริงอ่ะ แล้วแฟนคุณล่ะ
ผมบอกแล้วไง
- เธอไม่ใช่แฟนผม - เขาก็ไม่ใช่แฟนฉันเหมือนกัน
งั้นเหรอ เป็นพี่ชายคุณงั้นสิ
พูดอะไรน่ะ ไม่ตลกเลยนะ
เจ๋งไปเลย เริ่มทะเลาะกันซะแล้ว
คุณน่าจะเอาไปแต่งเพลง แล้วร้องที่ซานฟรานซิสโก
อะไรอีกล่ะ
ฮัลโหล
ว่าไง เฮนรี่
ว่าไงนะ
อยากได้อะไรก็บอกมา
แล้วจะบอก
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
ผมมาเยี่ยมพ่อ ไม่รู้อยู่ห้องไหน ไซมอน ไวเลอร์
- คุณไวเลอร์ สถาปนิกใช่มั้ย - ครับ
ฉันชื่อแอนนา ไคลซินสกี้ ฉันดูแลอาการพ่อคุณ
เขาเป็นอะไรครับ
เขาก็โอเคนะ เขาเป็นโรคหัวใจ
อวัยวะสำคัญภายในยังดีอยู่
แต่ต้องรักษา
เริ่มรักษาพรุ่งนี้เลย
ดูคุณสดชื่นดีนี่
แกไม่ต้องมาก็ได้ ฉันไม่เป็นไรหรอก
ไม่ได้เป็นอะไรมาก
คุณเป็นโรคหัวใจนะ พ่อ
ก็แค่ไม่สบายนิดหน่อย
ไม่เป็นอะไรมาก
อย่าตกใจไปหน่อยเลยน่ะ
ถ้าคุณอยากได้อะไร ก็บอกผมแล้วกัน
กาแฟ
อะไรนะ
ได้ยินแล้วนี่
กาแฟ
มีบางอย่างที่ผมไม่เคยบอกคุณ เคท
พ่อผมเป็นคนสร้างบ้านทะเลสาบ
ด้วยมือของเขาเอง
นานมาแล้ว ก่อนเขาจะมีชื่อเสียง
ตั้งแต่เขายังมีครอบครัว ยังรักแม่ของผม
แม่ผมชื่อแมรี่ บ้านหลังนั้นเป็นของขวัญให้แม่
แม่เป็นคนฉลาด สนุกสนาน
แม่ทำอะไรได้สารพัด แต่ก็เลือกที่จะดูแลผมกับน้องชาย
และช่วยเขาก่อร่างสร้างตัว
แต่ยิ่งเขาประสบความสำเร็จมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งอยู่ด้วยยากขึ้นเท่านั้น
ในที่สุด แม่ก็ทนอยู่กับเขาไม่ได้
แม่จากเขาไป
หลังจากนั้นหนึ่งปีแม่ก็ป่วย
แม่ไม่เคยตัดใจจากเขา
เขาไม่ไปร่วมงานศพ
พอผมถามเขาว่าทำไม...
เล่าต่อสิ อเล็กซ์ เขาตอบว่าไง
เขาตอบว่า"เธอตายจากฉัน ตั้งแต่ วันที่เธอก้าวเท้าออกจากบ้านแล้ว"
แล้วเขาก็ยิ้มให้ผม แบบสถาปนิกดีเด่นแห่งปี
คุณน่าจะชอบ
ผมต้องคอยหลบ นางพยาบาลตั้งสามคน
ร้อนจัง
ไม่ใช่แบบไร้คาเฟอีนใช่มั้ย
ควรจะเป็นแบบนั้น แต่ไม่ใช่
ก็โอเค ขอบใจนะ...
ลูก
- ไม่เป็นไร - แล้วน้องชายแกล่ะ
ผมให้กลับไปแล้ว เขารู้สึกไม่ค่อยดี
- คุณก็รู้ว่าเขาเป็นไง เขาขี้กังวล - ฉันรู้
เขาได้นิสัยนั่นมาจากแม่
เธอกังวลมากเกินไป
คุณดูอะไรอยู่
เอาไปดูสิ
พิพิธภัณฑ์ใหม่
- งานของใคร - สถาปนิกหน้าใหม่
ผมชอบทางเดินตรงที่แสงตกกระทบ
ทำด้วยอะไร
แกรนิต อลูมิเนียม
แผงสีขาวสไตล์ไมเออร์เลย
แต่สีภายในไปถึงหน้าต่างด้านหน้า ทำให้ไม่เหมือนใคร
ไม่ใหม่ แต่เรียบง่าย น่ามอง
ผมชอบนะ
แกไปบาร์เซโลนา ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
หลายปีแล้วไปกับคุณ แม่ แล้วก็เฮนรี่
จำตอนไป คาซา เดอ ลา คาริต้าได้มั้ย
สถานสงเคราะห์
นั่นแหละ เห็นแกพูดถึงไมเออร์
พิพิธภัณฑ์บาร์เซโลนาของเขา อยู่ใกล้กับคาซา เดอ ลา คาริต้า
แสงแบบเดียวกันเลย
ไมเออร์ออกแบบช่องกระจกรับแสง แบบบานเกล็ดเพื่อดักจับแสง
ไม่ให้มันส่องกระทบ งานศิลปะด้านในโดยตรง
ถึงแม้แสงจะช่วยให้งานศิลปะโดดเด่น
แต่มันก็ทำให้งานศิลปะด้อยค่าได้ แกก็รู้ทุกอย่างหมดแล้วนี่ แจ๋วไปเลย
แล้ว...
แกคิดว่าน่าจะสร้างที่ไหนดี
ไม่รู้สิ
- แกชอบไม่ใช่เหรอ - ผมชอบความคิดน่ะ
ไม่เอาน่า
แกก็รู้ดีพอ ๆ กับฉันว่า แสงในบาร์เซโลนา
แตกต่างจากแสงในโตเกียว
และแสงในโตเกียว ก็แตกต่างจากแสงในปร้าก
สถาปัตยกรรมยิ่งใหญ่ที่แท้จริง ต้องผ่านการพิสูจน์ด้วยกาลเวลา
ว่ามันกลมกลืนกับสิ่งแวดล้อม
สถาปนิกต้องจำให้ขึ้นใจ
ถ้าอยากสร้างผลงาน ต้องไม่มองข้ามธรรมชาติ
ต้องเข้าใจการใช้แสง
แสงเท่านั้น
ใบมรณะบัตร ไซมอน แอล ไวเลอร์
แพทย์หญิงแอนนา ไคลซินสกี้
ฉันมีเรื่องด่วน ช่วยดูแทนให้หน่อยนะ
ฮัลโหล
- คุณไวเลอร์ - ครับ
ฉันหมอไคลซินสกี้ จากโรงพยาบาลชิคาโกซิตี้
ฉันมีข่าวไม่ค่อยดีจะบอก
เสียใจด้วยนะ อเล็กซ์
ฉันอยากมีโอกาสอยู่ข้างๆ คุณ
นั่งเหม่อมองน้ำกับแสงไฟด้วยกัน
ในบ้านที่พ่อคุณเป็นคนสร้าง
ฉันอยากปลอบประโลมคุณ เหมือนที่คุณเคยทำกับฉัน
แล้วบอกคุณว่า ทุก ๆ อย่างจะผ่านไปด้วยดี
ถ้ามีอะไรสักอย่าง ที่ฉันจะทำเพื่อคุณได้ในวันนี้
ณ ที่นี้
นี่เป็นสิ่งของเล็ก ๆ จากอนาคต
นี่ไงล่ะ
หนังสือนี่ไม่ได้ตีพิมพ์มาหลายปีแล้ว
คุณควรจะได้อ่านเดี๋ยวนี้เลย
ชีวิตและผลงานของไซมอน ไวเลอร์
มันคงช่วยให้คุณรับรู้ว่า เขารักคุณมากแค่ไหน
ไซมอน ไวเลอร์กับอเล็กซ์ลูกชาย ที่โครงการบ้านทะเลสาบ
ผมอยากเจอคุณจริงๆ ซะแล้ว
ที่ไหนดี ผมจะไปหาคุณ
พรุ่งนี้เลยเป็นไง
อเล็กซ์ พรุ่งนี้เป็นไปไม่ได้สำหรับคุณ
- คุณต้องรออีกสองปีนะ - ผมไม่สนหรอก ผมจะรอ
แน่ใจนะ ไม่รู้สิ
ผมไม่เคยแน่ใจแบบนี้มาก่อน ในชีวิตเลย
ตกลงอีกสองปีเราเจอกัน
เจอกันพรุ่งนี้นะ
เคท
คุณจะไปเจอผมที่ไหน
อิล มาเร่
คุณจะมาทานอาหารเมื่อไหร่คะ
อีกสองปีนับจากพรุ่งนี้
- อีกสองปีนับจากพรุ่งนี้ - ครับ
- สองปีเหรอ - ครับ
- สวัสดีค่ะ - ขอทราบชื่อด้วยค่ะ
ฟอร์สเตอร์
- ขอทราบชื่อด้วยค่ะ - ไวเลอร์
หรือไวเลอร์ ฉันไม่แน่ใจ
หวังว่าจะได้รับใช้คุณนะคะ
- ครับ - ไวเลอร์เหรอ
ไวเลอร์
สักครู่บริกรจะมารับออเดอร์นะคะ
สวัสดีครับ
อภินันทนาการครับ
- ขอบคุณค่ะ - โชคดีครับ
รับอีกแก้วมั้ยครับ
ฉันไม่เห็นคุณเลย
คุณไม่มา
ผมไม่เข้าใจ
ต้องมีอะไรแน่ๆ ขอโทษด้วย
ผมต้องรออีกสองปี แล้วเราลองกันใหม่นะ
ไม่ อเล็กซ์ สายไปแล้ว
เห็นอยู่แล้วว่าไม่ได้ผล
อย่าทำให้ผมหมดหวังสิ เคท
แล้ว"เพิซเวชั่น"ที่คุณบอกผมล่ะ พวกเขายังรอได้เลย
พวกเขาเจอกันอีกครั้ง มีโอกาสอีกครั้ง
ชีวิตจริงไม่เหมือนนิยายหรอก
มันสิ้นสุดได้ในพริบตาเดียว
ตอนฉันอยู่กับแม่ที่เดลี่ พลาซา
ชายคนหนึ่งตายอยู่ตรงหน้าฉัน
เขาตายในอ้อมแขนของฉัน
ฉันคิดว่า
"จะเกิดเรื่องแบบนี้ ในวันวาเลนไทน์ไม่ได้นะ"
แล้วคนที่รักเขาที่รอเขาอยู่ที่บ้านล่ะ
จะไม่ได้เห็นเขาอีกแล้ว
แล้วฉันก็คิดว่า
"หรือว่าคุณไม่มีใครเลย"
คุณอยู่เพื่อตัวคุณเอง ไม่มีใครให้เฝ้ารอเลยใช่มั้ย
ฉันเลยขับรถไปที่บ้านทะเลสาบ เพื่อค้นหาคำตอบ
แล้วฉันก็พบคุณ
ฉันปล่อยตัวเองให้หลงทาง
หลงไปกับจินตนาการงดงาม ที่เวลาหยุดนิ่ง
แต่มันไม่ใช่เรื่องจริง อเล็กซ์
ฉันต้องเรียนรู้ ที่จะมีวิถีชีวิตแบบของฉัน
อย่าเขียนมาหาฉันอีก
อย่าพยายามตามหาฉันอีกเลย
ให้ฉันปล่อยคุณหลุดลอยไปเถอะ
ฮัลโหล
อะไรนะ ฉันไม่ได้ยิน เดี๋ยวโทรกลับนะ
ฮัลโหล รอเดี๋ยวนะ
ฮัลโหล
ว่าไง
คุณมานานหรือยัง
- ฉันอยู่ที่บาร์กับเพื่อน - เดี๋ยวไปหานะ
อย่าตื่นเต้นเกินไป
ไม่น่าเชื่อเลย
ดีจังเลย
ฉันดีใจที่คุณโทรมา
แปลกใจด้วย ที่ตัวเองดีใจที่ได้ยินเสียงคุณ
สัมภาษณ์งานเป็นไง
- ก็ดี - เหรอ
ผมได้งานแล้ว
- จริงเหรอ - ใช่
- ดีใจด้วยนะ - แปลกนะ
ผมเป็นทนายบริษัทโทรคมนาคม รายได้ดีด้วย
แล้วก็...
อยู่ในชิคาโก
เหรอ
ข่าวดีจัง
ไง
1620 ราซีน
อะไรเหรอ
แจ็ค
เดี๋ยว แจ็ค
แจ็ค
วันหยุดนี้คุณจะมามั้ย
ไม่คิดถึงผมสักนิดเลยเหรอ
สักนิดก็ยังดี ไม่ต้องมากหรอก
โอเค ผมได้ยิน
เคท เดี๋ยวผมโทรกลับนะ
ยังอยากเช่าบ้านทะเลสาบอยู่หรือเปล่า
เคทต้องการแบบนั้นนี่
คุณรู้ได้ยังไงว่าเคทต้องการ
เชื่อผมสิ
ว่าไง ฉันรู้จักแกนี่
อยากได้อะไรก็เชิญเลย
นายคิดว่าไง
นายทำอะไรของนาย
เปลี่ยนแบบบ้านทะเลสาบทำไม
ทำไมไม่ทำงานของนาย
เพราะมันเป็นของเธอ
หมายถึงผู้หญิงจากอนาคตนั่นน่ะเหรอ
เคท
นายยังเขียนหาเคทอยู่หรือเปล่า
- เปล่า - ทำไมล่ะ
เธอขอให้ฉันหยุด
ทำไม
เวลาไง
ไหงเป็นงั้น
ก็ดีเหมือนกัน นายจะได้หันไปสนใจผู้หญิงที่มีตัวตนซะที
- ผู้หญิง... - เฮนรี่ ฟังนะ
ฟังนะ
ตลอดเวลาเธอมีความหมายกับฉันมาก
เธอมีความหมายมากกว่าทุกสิ่งที่ฉันเคยมี
ฉันเห็นเธอ
ฉันจูบเธอ
ฉันรักเธอ
แต่ตอนนี้เธอไปแล้ว
เธอไปแล้ว
ดัคเค็ทก็พุ่งออกมา
อย่างแรก
กรรไกรเอบี เครื่องเอบี
ปรุงมันฝรั่งอยู่ด้านบน
ตรงนี้ดีจัง อยู่ที่นี่นะ
แต่เราต้องหาอะไรกิน
กินที่นี่ก็ได้ ฉันเข้าครัวเอง
คิดว่าคุณไม่ชอบเข้าครัวซะอีก
ฉันไม่ชอบเข้าครัว
มีไก่ในตู้เย็น ฉันทำให้กินนะ
แล้วเรื่องล้างจานล่ะ
- เราใช้นิ้วตอนกินก็ได้ - เบาเสียงหน่อยได้มั้ย
ไม่ต้องใช้จานเหรอ
ใช้สิใบหนึ่งของคุณ อีกใบของ...
"ไม่มีหัวใจสองดวงใด ๆ ที่ไร้อารมณ์ความรู้สึก"
"ไร้สุนทรียศาสตร์"
"ไร้ความเป็นหนึ่งเดียว"
10...9...8...7...6
5...4...3...2...1
สวัสดีปีใหม่
สวัสดีปีใหม่ 2006
เข้ามาสิ
สวัสดี
คุณคิดว่าไง
ผมอดมื้อเที่ยงมาดูเลยนะเนี่ย
- คงต้องซ่อม - ซ่อมเหรอ รื้อใหม่เลยดีกว่า
ฉันเจอสถาปนิกที่ชำนาญเรื่องนี้
เลยนัดคุยพรุ่งนี้
มัดมือชกเชียวนะ
เอาเถอะน่า
อยู่อพาร์ทเมนท์ฉันไม่ไหวแล้ว อยู่มาเป็นปีแล้วนะ
ฉันอยากหาที่ใหม่
- เป็นบริษัทใหม่ - "ใหม่"หมายถึงอ่อนหัดหรือเปล่า
เปล่า หมายถึงถูกต่างหากล่ะ
คุณหมอฟอร์สเตอร์ รอสักครู่นะคะ
ขอบคุณค่ะ
บริษัทวิชชั่นนารี่ แวนการ์ด
นี่ไง
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
เคท ผมไม่ได้ให้อะไรคุณเลย
โทษทีนะ ผมยุ่งซะจน...
ไม่เป็นไรหรอก
- อะไรกันเนี่ย - ภาวะโลกร้อนไง
คุณหมอฟอร์สเตอร์ ขอโทษที่ให้รอครับ
- สวัสดีค่ะ เจอกันอีกแล้ว - หมอฟอร์สเตอร์ค่ะ
- ผมมอร์แกนครับ - ฉันวาเนสซาค่ะ
อย่างแรกที่จะพูดถึงก็คือห้องโถง
สวยจัง
ให้แผงกระจกนี่ อยู่ในโครงที่เป็นโลหะได้มั้ย
- ได้ครับ - คือว่า...
เลิกงานไปกินเบียร์กันมั้ย
ไม่ได้หรอก ฉันจะพาวาเนสซา ไปฉลองวันวาเลนไทน์
เดี๋ยว
พูดใหม่ซิ
วันนี้วันวาเลนไทน์ ฉันจะไปฉลองกับแฟน
กินหอยนางรมเคล้าแชมเปญ กับช็อกโกเลตสักหน่อย
- วันที่เท่าไหร่ - 14 กุมภาพันธ์
- 14 กุมภาพันธ์ 2006 - ใช่
- สวยจัง ขอบคุณนะคะ - ยินดีครับ
ขอบคุณค่ะ เฮนรี่จะจัดการให้คุณเอง
สวยจริงๆ เลย
ขอบคุณครับ
อะไรเหรอ
แคที่ ผมต้องกลับไปทำงานนะ
ใครวาดรูปนี้คะ
พี่ชายผมเอง
พี่ชายคุณชื่ออะไร
อเล็กซ์ไวเลอร์
คุณรู้จักเขาเหรอ
ใช่
ฉันรู้จักเขา
ฉันจะติดต่อเขาได้ยังไง
เขาอยู่ที่ไหน ฉันจะ...
เสียใจด้วยครับ
เขาตาย...
วันนี้เมื่อสองปีก่อน
เพราะอุบัติเหตุ
ที่ไหน
เคท
รอด้วย เดี๋ยวสิ
โธ่เอ๊ย บอกหน่อยซิ
มีอะไรเหรอ เคท
เคท
วันวาเลนไทน์
เดลี่ พลาซา
60 องศาในวันวาเลนไทน์เนี่ยนะ
เนี่ยเหรอชิคาโก
ทีวีบอกว่าเป็นภาวะโลกร้อน
ไม่เห็นแปลกเลย
อันตรายน่ะสิ
อเล็กซ์
ฉันรู้แล้วว่าทำไมคืนนั้นคุณถึงไม่มา
คุณอยู่ที่เดลี่ พลาซาในวันนั้น
คุณนั่นเอง
อย่าไปนะ
รอหน่อยนะ
อย่ามองหาฉัน
อย่าพยายามตามหาฉัน
ฉันรักคุณ
ฉันต้องใช้เวลาเนิ่นนาน กว่าจะเอ่ยคำว่า ฉันรักคุณ
ถ้าคุณยังแคร์ฉันอยู่
รอหน่อยได้มั้ย
รอไปพร้อม ๆ กับฉัน
รอก่อนนะ
รออีกสองปีนะ อเล็กซ์
มาที่บ้านทะเลสาบ
ฉันอยู่ที่นี่แล้ว
คุณรอจริงๆ ด้วย
THAI